Somewhere Between the Sacred Silence and Sleep - Πολλοί το διαβάζουν, λίγοι το σχολιάζουν

(... δηλ., "Κάπου ανάμεσα στην ιερή σιωπή και τον ύπνο" (στίχος από το τραγούδι "Toxicity" των System of a Down). Στο blog του Expaganus, επιτρέπονται τα σεντόνια (ο μπλογκ-νοικοκύρης είναι σεσημασμένος σεντονάς). ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ τα κακά λόγια, τα οποία θα λογοκρίνω με _ και * αν εμφανιστούν.

Σάββατο, Ιουλίου 29, 2006

Περί υιοθεσίας παιδιών από ομοφυλόφιλους

***ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ, ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΑ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΕΝ ΔΙΑΓΡΑΦΩ ΤΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΟΥ ΑΛΛΑ ΟΙ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΠΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΧΩΡΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ ΕΔΩ. ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΣΧΟΛΙΑΣΕΤΕ ΣΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΜΟΥ ΣΠΙΤΙ *http://expaganus.wordpress.com*, ΣΤΟ ΠΟΣΤ "Περί υιοθεσίας παιδιών από ομοφυλόφιλους".

Μερικές σκέψεις με αφορμή το http://manifestogr.blogspot.com/2006/04/2.html περί του να επιτρέπεται να υιοθετούν οι ομοφυλόφιλοι παιδιά:
α) Κάποιοι ομοφυλόφιλοι ως ψυχικά διαταραγμένοι, κατά κανόνα αποζητούν δύο πράγματα: 1) να αποδείξουν ότι δεν είναι διαταραγμένοι κι ότι τα καταφέρνουν καλύτερα από τους «νορμάλ» στα πράγματα που κάνουν αυτοί οι «ομοφοβικοί νορμάλ». Ένα από τα πράγματα που περιλαμβάνει αυτή η ατζέντα, είναι το να αναθρέψουν παιδιά κι αυτοί, στη θέση του κλασικού ζώου να πάρουν παιδάκι. Το οποίο δεν αμφιβάλλω ότι θα το ταίζουν, θα το ποτίζουν, θα το ντύνουν, θα το σπουδάζουν και θα το κουρεύουν πολύ καλά, όπως και το σκυλάκι/γατάκι/ή όποιο άλλο ζωάκι τους. Όσο νά ‘ναι κάπως πρέπει να ικανοποιηθεί κι αυτό το ανθρώπινο, ότι δεν είσαι εντελώς άκληρος αλλά αφήνεις πίσω σου κάτι, ένα συνεχιστή του ονόματός σου, έναν άνθρωπο που διατηρεί τη μνήμη σου όταν αφήνεις το μάταιο τούτο κόσμο κτλ. Αφού αυτό το ένστικτο, λόγω του ψυχοσωματικού μπλοκαρίσματος που συνιστά η ομοφυλοφιλία, δεν μπορεί να ικανοποιηθεί δια της φυσικής οδού (συνουσιάζομαι με το ταίρι μου και προκύπτει απόγονος) θα βρεθεί κάποιο τσακισμένο στη ζωή του παιδάκι να του προσφέρουμε εκδούλευση.
2) Άλλοι ομοφυλόφιλοι ως εξίσου διαταραγμένοι, δεν ενδιαφέρονται να παίξουν τους πατερομανούληδες που λέει και κάποιος εδώ, παρά ασχολούνται με το να διαφημίζουν την ομοφυλόφιλη βιοτή τους, και να προσπαθούν διακαώς να βάλουν κι άλλους να δοκιμάσουν, μπας και είναι έστω και τόσο ομοφυλόφιλοι και δεν το ξέρουν. Οι πιο ψαγμένοι από αυτούς ζαλίζουν τ’ αυτιά μας με επιστημονικοφανή «επιχειρήματα» περί αρσενικών και θηλυκών στοιχείων στον άνθρωπο, εννοώντας ότι όλοι είμαστε λιγουλάκι ομοφυλόφιλοι αλλά φοβόμαστε να το παραδεχτούμε. Αυτοί οι δεύτεροι δεν είναι καθόλου διατεθειμένοι να αναλάβουν το σταυρό που συνιστά η ανατροφή ενός ή παραπάνω παιδιών, ευτυχώς. Κατ’ εμέ αυτοί οι δεύτεροι είναι πολύ πιο συνεπείς με τον εαυτό τους, την κοινωνία την οποία δεν έχουν πρόθεση να κοροϊδέψουν, αλλά και τα παιδιά, που γλυτώνουν έτσι από τη σύγχυση που θα μπορούσε να δημιουργήσει η ανατροφή τους από δυο διαταραγμένους ανθρώπους.
Υπάρχει κι ένα άλλο είδος ανθρώπου, που δεν «προσδιορίζεται από τη σεξουαλική του προτίμηση» αλλά από τη διάθεσή του να παλέψει σκληρά για το δικαίωμα του κάθε politically correct διαταραγμένου να κάνει ό,τι και οι άνθρωποι που χαρακτηρίζονται ως «νορμάλ». Αυτοί ανήκουν στο είδος homo proodeuticous, που αναγνωρίζεται συνήθως από τα ροζ γιαλιά, τα παραμορφωτικά ακουστικά, και τη χρήση φράσεων-κλισέ όπως: «χωρισμός εκκλησίας-κράτους», «σεβασμός στο διαφορετικό», «το είπε ο «Ιός της Κυριακής», «κάτω η ομοφοβία», «βάλτε τέρμα στο ρατσισμό», και άλλα τέτοια. Οι τοιούτοι λειτουργούν συνήθως συμπληρωματικά με την κ. Λουκά, τους «ελληνόψυχους» και άλλους διαταραγμένους του εθνικιστικού και παραθρησκευτικού χώρου, με τον τρόπο που ορίζει η σοφή ελληνική παροιμία «φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό τον Γιάννη». Πιο απλά, οι ελληνόψυχοι και Λουκάδες θέτουν ως σκοπό της ζωής τους να μας γλιτώσουν από τους homo proodeuticous και να κάνουν την Ελλάδα φυτώριο ελληνόψυχων και Λουκάδων, και οι homo proodeuticous παρομοίως θέτουν ως σκοπό της ζωής τους να μας σώσουν από ελληνόψυχους και Λουκάδες, βάζοντας στην άκρη αυτά που οι προηγούμενοι χρησιμοποιούν ως αξεσουάρ ή σήματα κατατεθέντα: τη σημαία, το σταυρό, τις αγιαστούρες κτλ., και να κάνουν την Ελλάδα φυτώριο ανάπτυξης homo proodeuticous.
Για την ιστορία αγαπητοί φίλοι/φίλες, και για να μην τρελαθούμε εντελώς, τώρα μάλιστα που σφίγγει και η ζέστη: Η ανατροφή ενός παιδιού είναι κάτι πολύ δύσκολο και βαρύ στο οποίο πολλά άτομα που ξεκίνησαν με τις καλύτερες προδιαγραφές, απέτυχαν, γιατί δεν κατάλαβαν ότι απαιτεί αυτοθυσία κι όχι συμπεριφορά του τύπου «είναι δικαίωμά μου». Η φύση έχει ορίσει τα παιδιά να μην φυτρώνουν μέσα από τα λάχανα, για να τα παίρνει όποιος γουστάρει, επιλέγοντας ίσως τα πιο όμορφα, τα πιο έξυπνα, με το φύλο που προτιμά κτλ., αλλά να είναι αποτέλεσμα της αγαπητικής ένωσης δυο ανθρώπων. Από την ένωση αυτή μπορεί να προκύψουν παιδιά άσχημα ή καθυστερημένα, όχι ό,τι ονειρεύεται αυτός που θέλει να υιοθετήσει φαντάζομαι... Όμως επειδή είναι σάρκα από τη σάρκα τους οι (φυσιολογικοί) γονείς τα αγαπούν και τα φροντίζουν, χωρίς να έχουν από αυτά ιδιοτελείς απαιτήσεις.
Θα μου πει τώρα κάποιος: τι λε ρε εξπάγανε. Ποιος σου το είπε εσένα ότι ο καθένας που φέρνει στον κόσμο παιδιά το κάνει επειδή βρίσκεται σε αγαπητική ένωση. Μπορεί να πήγε με κάποιον άγνωστο για μια νύχτα! Μπορεί να μην πρόλαβε να κάνει έκτρωση! Μπορεί απλά να του αρέσει να κάνει σεξ, μπορεί να θέλει να μας πείσει ότι είναι γόνιμος/γόνιμη, μπορεί να θέλει να τυλίξει κάποιο πρόσωπο με σκοπό το γάμο, την οικονομική εξασφάλιση κτλ. Μπορεί τέλος να είναι εξίσου διαταραγμένος με έναν ομοφυλόφιλο, ή να είναι ομοφυλόφιλος που έχει τη δυνατότητα να λειτουργεί στοιχειωδώς με το αντίθετο φύλο, που έχει παντρευτεί για να χρησιμοποιεί την οικογένεια ως φερετζέ πιο αποτελεσματικό από το πάλαι ποτέ μούσι κτλ. Μπορεί να είναι ψυχικά ομοφυλόφιλος, να μην έχει τη δυνατότητα να δοθεί ολοκληρωτικά σε ένα πρόσωπο του αντίθετου φύλου αλλά να χρησιμοποιεί πρόσωπα του αντίθετου φύλου ως σώματα του αντίθετου φύλου για να περνάει ευχάριστα. Μπορεί να είναι κάποιος, που μόλις η κοπέλα του είπε ότι είναι έγκυος, αυτός να προσπάθησε να την πείσει να πάει στον εκτρωσά, κι όταν είδε ότι δεν την πείθει, να εξαφανίστηκε. Τι καλύτερο έχει αυτός από έναν ομοφυλόφιλο που θέλει ν’ αποκτήσει παιδιά, ώστε να θεωρούμε την τεκνοποιία «δικαίωμα» για ένα τέτοιο άτομο; Και ποιος σου είπε ότι οι «νορμάλ» ετεροφυλόφιλοι γονείς δεν έχουν από τα παιδιά τους ιδιοτελείς απαιτήσεις; Δεν άκουσες ποτέ για γονείς αιμομείκτες ή /και προαγωγούς, δεν διάβασες για παιδιά που αυτοκτόνησαν επειδή δεν έγραψαν καλά στις εξετάσεις;
Κι εγώ θα απαντήσω τα εξής: δεν αμφιβάλλω ότι πολλοί ετεροφυλόφιλοι χρησιμοποιούμε το σεξ για διασκέδαση, χωρίς να μας νοιάζει για τα πρόσωπα που μπορεί να προκύψουν από αυτό, κι ότι αναπαραγόμαστε όχι από αγάπη, αλλά από ένστικτο, όπως τα ζώα. Δεν αμφιβάλλω κι ότι πολλοί γονείς αποδεικνύονται λίγοι για τις απαιτήσεις του ρόλου. Δεν αμφιβάλλω ότι κανείς δεν είναι τέλειος.
Αμφιβάλλω όμως κατά 99,9% ότι μπορεί δυο άνθρωποι που έχουν την ΑΠΟΚΛΙΣΗ* της ομοφυλοφιλίας να αναθρέψουν ένα παιδί όπως αξίζει στο παιδί και ΒΡΙΣΚΩ ΕΝΤΕΛΩΣ ΠΑΡΑΛΟΓΟ να συγκρίνονται αυτοί με όσους ετεροφυλόφιλους είναι στείροι και δεν μπορούν να κάνουν παιδιά. Γιατί οι ετεροφυλόφιλοι, είτε οι ενώσεις τους είναι γόνιμες είτε όχι, έχουν την ψυχική και σωματική δυνατότητα να ΑΓΚΑΛΙΑΣΟΥΝ το διαφορετικό – το ΑΛΛΟ ΦΥΛΟ - και να ΕΝΩΘΟΥΝ μαζί του. Οι ομοφυλόφιλοι, για τους ΧΨ λόγους που δεν είναι απαραίτητα ίδιοι στον καθένα, παραμένουν εγκλωβισμένοι σ’ ένα ανώριμο, αυτοερωτικό μοντέλο και πάσχουν από ετεροφυλοφοβία, που εκφράζεται με την διαφόρων διαβαθμίσεων ψυχική και σωματική τους ανικανότητα απέναντι στο αντίθετο φύλο. Δεν εξετάζω αυτή τη στιγμή αν για την ΠΡΟΔΙΑΘΕΣΗ που τους οδήγησε στην κατάσταση αυτή φταίει ο ανύπαρκτος ή καταπιεστικός γονιός του αντίθετου φύλου, ο βομβαρδισμός τους από τρελές ορμόνες κατά την ενδομήτρια ζωή τους ή οι επιδράσεις των άστρων ή ο σατανάς – ουστ ουστ. Εξετάζω μόνο το αποτέλεσμα, που είναι δεδομένο: άνθρωποι που δεν μπορούν να ζήσουν σύμφωνα με το φύλο τους δεν μπορούν και να βοηθήσουν άλλους να ζήσουν σύμφωνα με το φύλο τους. Αφού δεν μπορούν να το κάνουν οι ίδιοι βρε αδελφέ, πώς στην ευχή θα βοηθήσουν σ’ αυτό τους άλλους;
Το πρόβλημα με το ομοφυλόφιλο ζευγάρι δεν είναι ότι ανήκουν κι οι δυο στο ίδιο φύλο, αλλά ότι επιδιώκουν να παίξουν ρόλους που ανήκουν σε άτομα διαφορετικού φύλου. Πολύ πιο «ομαλά» θα μεγάλωνε ένα παιδί, αν το ανέτρεφαν δύο άτομα του ίδιου φύλου μεν, αλλά που δεν είχαν σχέση ερωτική, παρά μια σχέση που μπορεί να προκύψει στα πλαίσια της οικογένειας και ΔΕΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΣΥΓΧΥΣΗ ως προς τις ιδιότητες των φύλων: Ένας πατέρας κι ένας γιος. Μια μάνα και μια κόρη. Δυο αδέλφια κ.τ.λ. Μέσα στην οικογένεια, ο πατέρας προσδιορίζεται ως πατέρας μέσα από τη σχέση του με τη μητέρα, και η μητέρα, μέσα από τη σχέση της με τον πατέρα (εννοείται ότι και οι δυο μαζί προσδιορίζονται ως γονείς μέσα από τη σχέση τους με τα παιδιά). Ένας παραδοσιακός θα έλεγε, «ο άντρας γεννάει και η γυναίκα τίκτει», και θα είχε κάπως περιγράψει, έστω και όχι σε όλη την πληρότητα και την έκτασή της, τη μυστηριώδη και υπέροχη σχέση και συμπληρωματικότητα των αντιθέτων, αναφέροντας κάτι που ΜΟΝΟ τα αντίθετα μπορούν να κάνουν ΜΑΖΙ, σε σχέση και συνάρτηση το ένα με το άλλο, όχι από μόνα τους.
Παράλληλα, αν η ομοφυλοφιλία αυτών που θέλουν να υιοθετήσουν έχει μέσα στα αίτιά της τις τραυματικές σχέσεις με τους γονείς τους, πράγμα που δεν έχει ασφαλώς ξεπεραστεί αφού η ομοφυλοφιλία, το αποτέλεσμα, παραμένει, αναρωτιέμαι πώς θα μπορούσαν να δημιουργήσουν υγιείς σχέσεις γονέα-παιδιού χωρίς να αναπαράγουν αυτά τα νοσηρά στα οποία έχουν εκπαιδευτεί, ή κάποια άλλα νοσηρά ως αντίδραση σ’ εκείνα, και μάλιστα μ’ ένα παιδί που δεν είναι σάρκα από τη σάρκα τους, ώστε να υπάρχει ο φυσικός δεσμός που κάπως μπαλώνει τα πράγματα όταν οι γονείς είναι ανώριμοι.
Με όσους ομοφυλόφιλους έχω ζήσει, έχω συζητήσει κι έχω δει, έχω κυριολεκτικά εντυπωσιαστεί από το πόσο έξω από τα νερά τους αισθάνονται όσον αφορά τα παιδιά. Οι περισσότεροι είναι απέναντί τους πολύ θωρακισμένοι και ενώ τους είναι πολύ δύσκολο να αρθρώσουν λέξεις τρυφερές κι αυθόρμητες, εύκολα τους επιτίθενται με εκφράσεις όπως «πάλι κλαις, μυξιάρικο» και άλλα τέτοια. Θυμάμαι τώρα έναν κλόουν, που είχε έρθει σ’ ένα παιδικό πάρτυ να ψυχαγωγήσει τα παιδιά. Τα πιο ευαίσθητα από αυτά απομακρύνονταν από κοντά του, μη αντέχοντας τη ΣΚΛΗΡΟΤΗΤΑ που ανάδινε η όλη του ύπαρξη απέναντί τους. Οι πιο καλές περιπτώσεις που ξέρω, είναι κάποιοι που έχουν βαφτιστήρια τα οποία εξωτερικά τουλάχιστον, τα φροντίζουν. Δεν μπορούν όμως να τα πλησιάσουν ψυχικά, κάπου «κολώνουν» ως προς την επικοινωνία, κι έχουν μια τάση όχι να τα αφουγκραστούν αλλά να βρουν ένα τρόπο να τα κατηγοριοποιήσουν. Τόσο πολλά μαζεμένα ελαττώματα όσον αφορά την παιδαγωγία δεν έχω συναντήσει ποτέ σε ετεροφυλόφιλους γονείς.
Δεν θέλω να πω ασφαλώς ότι πρέπει οι ομοφυλόφιλοι να καούν στο πυρ το εξώτερο και άλλες τέτοιες μισανθρωπίες. Ούτε ότι δεν έχουν ευαισθησίες και ταλέντα όπως ο κάθε άνθρωπος. Λέω απλά ότι είναι ακατάλληλοι για γονείς. Και οι σοβαροί ομοφυλόφιλοι, πρώην και νυν, με τους οποίους κάνω παρέα, δεν το αμφισβητούν αυτό. Γιατί εκτός από εκπροσώπους των δύο ειδών που περιέγραψα στην αρχή, ανάμεσα στους ομοφυλόφιλους υπάρχουν και άνθρωποι που αντιμετωπίζουν την ομοφυλοφιλία τους υπεύθυνα. Ως πραγματιστές, που παίρνουν την έννοια «άνθρωπος» πολύ στα σοβαρά, κι ακόμα κι όταν πιστεύουν ότι η φύση τους είναι να ζουν ως ομοφυλόφιλοι, παραδέχονται ότι αυτή η πρακτική δεν μπορεί να συμβιβαστεί με το ρόλο του γονέα, και δεν παρασύρονται από politically correct δογματισμούς για το πώς μας φαίνεται ότι πρέπει να λειτουργούν τα ανθρώπινα όντα και η κοινωνία τους.

* Ο όρος «απόκλιση» είναι ο ψυχιατρικός όρος που αντικατέστησε τον παλαιότερο «διαστροφή», για λόγους συμμόρφωσης με το politically correct των δυτικών κοινωνιών και για άλλους οικονομικούς λόγους. Πιο συγκεκριμένα, παλιότερα η ομοφυλοφιλία ήταν καταταγμένη με τον σαδισμό, μαζοχισμό, κοπροφιλία κ.α. που καλούνται «παραφιλίες» και «διαστροφές» και αργότερα βαφτίστηκε «απόκλιση» (από το φυσιολογικό εννοείται). Η αλλαγή έγινε μετά από επέμβαση των ασφαλιστικών, που πλήρωναν ψυχανάλυση για τους ασφαλισμένους, κυρίως στην Αμερική. Έτσι το 1973 η Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία (έτσι λέγεται αν θυμάμαι καλά) έβγαλε την ομοφυλοφιλία από τις "διαταραχές" και οι υπόλοιποι ακολούθησαν την Αμερική σιγά-σιγά (όπως και στα περισσότερα άλλα πράγματα). Απ' ότι ξέρω τα ελληνικά εγχειρίδια την είχαν ακόμα καταχωρημένη ως ψυχασθένεια τουλάχιστον μέχρι πριν 4 χρόνια (γύρω στο 2002). Ίσως κι ακόμα να την έχουν.

6 Comments:

  • At Κυριακή, Ιουλίου 30, 2006, Blogger Suspect said…

    εξαιρετικο!
    ευγε!

     
  • At Δευτέρα, Ιουλίου 31, 2006, Blogger expaganus said…

    Το πρόβλημα είναι ότι όσο καλά και να τα λέει η άποψη αυτή, σε Ευρώπη και Αμερική κυριαρχούν οι homo proodeuticous, που συνήθως νομοθετούν κιόλας... οπότε αλίμονο...

     
  • At Δευτέρα, Μαΐου 19, 2008, Blogger Χ-Αιρετικός said…

    γραφεις:
    ___________
    Το πρόβλημα είναι ότι όσο καλά και να τα λέει η άποψη αυτή, σε Ευρώπη και Αμερική κυριαρχούν οι homo proodeuticous, που συνήθως νομοθετούν κιόλας... οπότε αλίμονο...
    ________
    Oι ρεμπουπλικανοι ειναι αυτοι;
    αυτοι ειναι καργα συντηριτικοι.
    μηπως η ανγκελα μερκερ ειναι προοδευτικη;

     
  • At Τετάρτη, Μαΐου 21, 2008, Blogger expaganus said…

    χ-αιρετικέ, οι ρεπουμπλικάνοι και λοιποί "συντηρητικοί" δεν κατέχουν αιώνια την εξουσία, αλλά εναλλάσσονται με τους "προοδευτικούς", για να έχει κι ο κοσμάκης την εντύπωση ότι κάτι αλλάζει που και που... Το "homo proodeuticus" είναι μια ειρωνεία από μέρους μου. Προσωπικά δεν θεωρώ καμμιά από αυτές τις "δημοκρατικές δυνάμεις" προοδευτική και είμαι της γνώμης ότι κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Και το ότι βγήκε η ομοφ. από τις ψυχικές νόσους που έχρηζαν ψυχοθεραπείας, οφείλεται κατά ένα μεγάλο μέρος σε οικονομικά κίνητρα, αλλά και στους ομοφυλόφιλους που κυβερνούν είτε με τους "δημοκρατικούς" είτε με τους "ρεπουμπλικανούς" κ.τ.λ.

     
  • At Τετάρτη, Ιουνίου 04, 2008, Blogger Maria Velliou said…

    Αγαπητέ expaganus, συμφωνώ με τα περισσότερα απ' όσα γράφεις κι είμαι κι εγώ πολύ προβληματισμένη από την εμμονή κάποιων ομοφυλόφυλων, όχι απλά να γίνεται ανεκτή ασμένως η διαφορετικότητα τους, αλλά να γίνει αποδεκτή ως μαι απόλυτα ισότιμη -γιατί όχι και ανώτερη, λένε κάποιοι-επίλογη, η οποία μάλιστα θα παρυσιάζεται επίσημα ως τέτοια και θα διδάσκεται και στα σχολεία ως τέτοια!(ναι, κι αυτό ακόμα το έχουμε ακούσει. Περισσότερο μ' ενοχλεί το ότι αντιφάσκουν, διότι κάποιος ο οποίος κάνει μια ελεύθερη επιλογή, είναι συνήθως έτοιμος να υποστεί και κάποιες συνέπειες και δεν οχυρώνεται πίσω από θεσμικές προστασίες, παρά μόνο στο βαθμό που αυτές προστατεύουν την ελευθερία του. Σίγουρα, δεν ζητά ειδικά προνόμια.

    Έστω. Παρ' όλ' αυτά, έχω την άποψη ότι οι υιοθεσίες από ομόφυλα ζευγάρια πρέπει να επιτραπούν για λόγους ισότητας κι ελευθερίας και θα εξηγήσω γιατί:
    Σήμερα, απ' όσο ξέρω, δεν υπάρχει νόμος που να απαγορεύει τις υιοθεσίες από ομοφυλόφυλους.
    Φυσικά, οι επίσημες υιοθεσίες μέσω ιδρυμάτων, γίνονται μετά από αυστηρή επιλογή από τους αρμόδιους του ιδρύματος, οι οποίοι είναι ειδικοί και έχουν τα δικά τους κριτήρια με βάση τα οποία αποφασίζουν αν θα δοθεί ένα παιδί προς υιοθεσία σε κάποιον αιτούντα. Όπως ξέρουμε, ακόμη και ετερόφυλα ζευγάρια που φαινομενικά έχουν όλες τις προδιαγραφές, δυσκολευονατι πάρα πολύ να πάρουν παιδί από τέτοιο ίδρυμα. Τα κριτήρια ειναι εξαιρετικά αυστηρά. Αυτό δεν πρόκειται ν' αλλάξει και αλλίμονο αν αλλάξει. Κανένας νόμος δεν θα άρει την αρμοδιότητα αυτών των ειδικών, που έχουν και τεράστια ευθύνη.
    Πάμε τώρα στις ιδιωτικές υιοθεσίες: εκεί, όπως είναι γνωστό, αρκεί η συναίνεση του φυσικού γονέα- αν υπάρχει- και κάποια κριτήρια που ορίζει το δικαστήριο. Άρα, είναι και σήμερα δυνατό να υιοθετήσει παιδί κάποιος ομοφυλόφυλος -έχει γίνει πολλές φορές-και αν ο άνθρωπος αυτός έχει σύντροφο, να μεγαλώσει το παιδί σ' ένα περιβάλλον σαν αυτό που περιγράφεις. Επειδή, αντίθετα μ' εσένα, θεωρώ ότι υπάρχουν ομοφυλόφυλοι που είναι ισορροπημένοι, πολύ πιο ισορροπημένοι από πολλούς ετεροφυλόφυλους κι επειδή στην ουσία όταν μιλάμε για υιοθεσία μιλάμε για τη δυνατότητα ενηλίκων να αναλάβουν τη φροντίδα, την κηδεμονία και την επιμέλεια ενός παιδιού, θεωρώ ότι ο νόμος οφείλει να το επιτρέψει και να αφήσει από κει και πέρα στα αρμόδια δικαστήρια να αποφασίζουν κατά περίπτωση,με τη συνδρομή ψυχολόγων ή κοινωνικών λειτουργών, όπως γίνεται και σήμερα, αν οι άνθρωποι που έχουν απέναντι τους είναι κατάλληλοι για να προσφέρουν ένα καλό περιβάλλον στο παιδί και κατάλληλη γονεϊκή φροντίδα ή όχι. Στην ουσία, επειδή όπως είπα η υιοθεσία από μεμονωμένα΄άτομα σήμερα δεν απαγορεύεται και σήμερα, χωρίς να εξετάζεται, επίσημα τουλάχιστον, η σεξουαλική τους προτίμηση, αυτό που καλείται να επιτρέψει ο νόμος θα είναι η συν-υιοθεσία, από δύο ενήλικες που συναινούν γι' αυτό, ανεξαρτήτως του φύλου τους. Και από κει και πέρα, θα είναι υπεύθυνες οι αρμόδιες αρχές, να κρίνουν αν συντρέχουν οι κατάλληλες προϋποθέσεις, όπως νομίζω γίνεται και σήμερα. Δεν ξέρω τι άποψη έχεις γι' αυτό.

     
  • At Πέμπτη, Ιουνίου 05, 2008, Blogger expaganus said…

    Αγαπητή Μαρία,
    το εκφράζω και στο κείμενο ξεκάθαρα ότι είμαι 100% κατά της υιοθεσίας παιδιών από ομοφυλόφιλους, λόγω της διαταραχής τους που μόνο ζημιά μπορεί να προκαλεί, και λόγω του ότι δυο μπαμπάδες ή δυο μαμάδες αντί για έναν μπαμπά και μια μαμά, επιφέρουν σύγχυση σ' ένα παιδί και το δυσκολεύουν ν' αντιληφθεί και να κατανοήσει τους ρόλους των φύλων.
    Μερικοί ομοφυλόφιλοι μπορεί να φαίνονται "νορμάλ" στις συζητήσεις και τις συναναστροφές τους. Αυτό δεν είναι αρκετό για να σιγουρευτούμε ότι θα είναι καλοί παιδαγωγοί. Μην ξεχνάς ότι τα παιδιά φέρνουν πολλές φορές και έναν απόλυτα "νορμάλ" άνθρωπο, και μάλιστα γονιό τους, στα όρια της αντοχής του... Και οι λόγοι "ελευθερίας και ισότητας" ταπεινά φρονώ ότι δεν είναι αρκετοί για να επιτρέψουμε τέτοιους επικίνδυνους πειραματισμούς πάνω στις πλάτες των παιδιών.
    Όσο για τα δικαστήρια, θα μου επιτρέψεις να μην εμπιστεύομαι πολύ τα κριτήριά τους. Για παράδειγμα σου λέω μόνο ότι κατά κανόνα μετά από διαζύγιο δίνουν την επιμέλεια του παιδιού στη μητέρα μόνο και μόνο επειδή είναι η μητέρα, και γνωρίζω περιπτώσεις όπου την επιμέλεια έχει μια μητέρα εντελώς ακατάλληλη, ενώ ο πολύ καταλληλότερος για παιδαγωγός πατέρας βλέπει το παιδί δυο φορές την εβδομάδα - και αν.

     

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home